Hobbelend naar de kust

Een miskende maar unieke ervaring: de rama naar Constitucion. Daarbij geldt: de reis zelf is het doel. Het prehistorisch en totaal afgetakeld treinstel sputtert en kreunt zich een weg door de vallei van de Maule

stroomafwaarts van Talca. Onderweg krijgt elke station de eer van een stop. Soms zelfs stopt het ergens halfweg waar alleen de lokale inwoner een weg ontdekt. Naar het einde toe beginnen kratten tomaten en frigoboxen koele goederen de ruimte te vullen. Met een laatste zucht vleit het treintje zich neer in het gras tussen de smalsporen van het eindstation.

Vanavond mag het weer een kleine 4 uur bergop naar Talca.

Constitucion is een groeiend stadje dat leeft van visserij op de beroemde faluches (ooit een handelsmerk van de plaats en ook vandaag in modernere vorm nog altijd in gebruik).

Kleinere bootjes voeren toeristen over de monding van de Maule, met verderop – jawel – de echte Pacifico! Het zwarte strand kent een enorme golfslag en is bijzonder koud: absoluut niet geschikt om te zwemmen. Het landoppervlak verdwijnt enkele tientallen kilometers uit de kust tot 6 km diep. De Chilitrog, waar de Nazcaplaat onder de Zuid-Amerikaanse plaat doorschuift, wordt gevuld met antarctisch water van de Humboldtstroom.

De grote ‘schijtrots’ wijst op de aanwezigheid van grote kolonies pelikanen, die op hun beurt aantonen dat er behoorlijk wat vis in zee moet zitten. Wat we aan het menu van die middag trouwens ook merken!