Wat doe je als je niet weg kunt en elke dag moet vullen? Onder meer terrasjes doen, blogs bijhouden, van hotel verhuizen (want onze kamer moest plots gerenoveerd worden) en zomaar eens ergens naartoe trekken. Bv. naar de laatste halte van ‘onze’ lijn (de rode naar
San Pablo). Het andere uiteinde heet
Los Dominicos en volgens een folder in ons nieuwe hotel zou daar ook een artesanale markt zijn. Wij daar dus naartoe: het eindpunt van een metrolijn trekt altijd een beetje aan.
Los Dominicos is een schattig kerkje en bovendien een nationaal monument. Er horren een klooster bij en nog wat bijgebouwen (intussen een tehuis voor mayores. Ook hier sloeg de
terremoto toe: heel wat dakpannen gleden van de autentieke daken in de kloosterhof en het kerkje is gesloten.. Omdat men met volle kracht het dak al restaureert, kunnen we even binnenglippen. Hier is ook het parochiesecretariaat met permanentie gevestigd (alle dagen open van 10 tot 14). Een moeder komt om de
bautismo van haar kleintje te regelen en meteen te kijken naar
Local 5 waar de plechtigheid zal doorgaan.
(Vooraan links: stapel gebroken pannen en steengruis
van het dak van de kloosteromgang)
Vlak naast de kerk is een grote inheemse markt: de
Pueblito. 150 kraampjes rond straatjes en pleintjes, in traditionele stijl gebouwd. Je vindt er alles als in de andere dergelijke markten. Een aantal kunstenaars kan je hier ook aan het werk zien (schilders, beeldhouwers, leerbewerkers, …) Het is er niet duurder dan elders. Er zijn ook terrasjes en eetgelegenheden. Een aanrader!
Na een nachtje in ons nieuwe hotel (pittoresk gelegen op de
Plaza Londres) bellen we
Air France nog eens op. Na drie kwartier worstelen met diverse munten en telefoontoestellen krijgen we zowaar verbinding via de huistelefoon van het hotel. En wat blijkt? Er zijn twee plaatsen vrijgekomen op de vlucht van deze avond las 9 de la tarde. Meteen geboekt natuurlijk! Dan kunnen we de koffiestop van Kapellen nog meemaken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten