Pudahuel revisited

Vanmorgen trokken we nog eens naar de Pasaje Cañete. Op goed geluk, want we hadden geen idee of we er iemand zouden treffen. Metro naar San Pablo, de J18 tot San Daniel en de laatste meters te voet.
Onderweg lag om de 10-20 huizen wel een hoopje puin. Meestal stenen, ook glas, soms meubelresten. Het hout wordt vakkundig in gerecycleerde winkelwagens gestapeld en meegenomen: dat kan nog dienen als constructiemateriaal of brandstof. De marktjes werken weer: deze mensen kunnen het zich niet veroorloven lang zonder inkomsten te blijven. En als een trainingsbroek voor amper 1000 pesos over de (imaginaire) toonbank gaat, moet je wat omzet halen om er iets aan over te houden.

Eugenia blijkt intussen terug uit Talca. Haar zoon had vakantie en is haar komen halen. Veel tijd verloren door omwegen o.m. wegens de ingestorte brug. Ook Maarten is onderweg: hij zou vanavond in Santiago zijn.

Ten huize van Jorge en Eugenia is het erg druk: vele handen zijn de eerste verdieping aan net verstevigen: die bleek niet zo goed bestand tegen het beven, maar hield het wel. Veel erger is het met de voorwerpen: door het schudden gingen de kasten open en tuimelde de inhoud op de grond. Ook het TV-toestel, de luster, een hoop souvenirs ... Het huis ziet er nu meer een kampeerruimte uit dan een living. Momenteel is er bovendien geen stroom voor 10 uur ’s avonds en maar druppelsgewijs water.

Maar zoals Eugenia het zegt: ‘Materieel verlies kun je vervangen, je leven niet.’ En niemand van de mensen die we ontmoetten heeft lichamelijke schade. Ook de broer van Paola, die werk op een vissersboot en een tijdje vermist was, dook weer op in Valdivia, waar hij met vrienden was en niemand kon bereiken.

In de straat hebben nog huizen schade: op het einde van de straat ligt een hoop bouwafval en het huis naast de ‘nuntiatuur’ (zo noemen de buren de kamer van Maarten) heeft ook zo’n hoop.
Betalpu heeft ook geleden. De eigenlijke gebouwen hebben de beving overleefd, maar de inboedel van de keuken is verloren (ook alle Belgische bierflesjes en het nieuwe stel glazen dat we hadden gegeven). De hele voorraad marmelade van Mariana is verloren, samen met de voorraad azijn en olie. En dat zonder water opkuisen is niet te doen!

(Ik dacht een mooie foto van Marianas voorraadkamer te hebben,

maar vind hem niet meer terug. Heeft iemand anders er een?)

Met de nieuwe villa’s van de buren is het erger: die zijn helemaal ingestort.

 

Is ook dit huis gesneuveld?

(Foto genomen uit de tuin van Betalpu)

Ook de veiligheid is in Talca een onderwerp van discussie: de regering heeft legereenheden naar de regio gestuurd om dievenbenden in toom te houden. Ook Jorge die in Santiago in een winkel voor schoolbenodigdheden werkt, moet (nog meer) overuren kloppen om dieven buiten te houden.