donderdag 25 februari 2010

De woestijn

Intussen zitten we twee uur vliegen (+ 1 uur bus) noordelijker: San Pedro de Atacama. Weer zo'n naam die je alleen van de aardrijkskundeles kent: de Atacamawoestijn, de droogste plek op aarde (lees maar na in de Mikado-atlas!).
We landen in Calama. Op de achtergrond zie je de grootste kopermijn ter wereld. Het is daar dat Ernesto Che Guevara, samen met Alberto Granada langskwam ( zie de Motorcycle Diaries) en er zijn visie op de maatschappij ontwikkelde.

100 km verder ligt San Pedro. Totaal iets anders dan Santiago en een welkome afwisseling.


We maken er de eerste regen van het seizoen mee (een paar druppels).
In de vallei van de Maan is het zo stil dat je de rotsen hoort kraken door de temperatuur.
De zonsondergang is er onwaarschijnlijk mooi, en we zijn niet alleen om dat te vinden.
Een andere avond bezoeken we de flamingo's in het zoutmeer.
Vanmorgen en gisteren waren meer gewijd aan historiek en geologie van de omgeving. België is hier zelfs gekend dank zij het wetenschappelijk opzoekwerk van pater Gustavo de Paige naar wie het lokale museum genoemd is (de mummie is er op vraag van de inheemse bevolking verwijderd uit eerbied voor de overledenen).

2 opmerkingen:

  1. Tom en Blondine,
    Wij wachten op een teken van leven van jullie na deze verschikkelijke aardbeving. Ik heb begrepen dat jullie waarschijnlijk die nacht in Santiago waren en alles dus meegemaakt hebben.
    Hopelijk stellen jullie het goed en kan een terugreis ook in't kort gebeuren !
    De schade in Casa Betalpu valt mee en met Maarten, medewerkers en gastgezinnen is het ook goed.
    tot vlug horens!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dag ben en els (en andere bloglezers),

    mama en papa hebben laten weten dat ze in orde zijn, maar momenteel geen elektriciteit meer hebben dus mogelijk niet direct op internet zullen geraken.
    de terugreis zou ook in orde moeten komen dinsdag...

    groetjes,
    machteld

    BeantwoordenVerwijderen